در
شناسنامه اسمش «خسرو» است ولی خانواده و بچه محل ها «محمود» صداش می
کردند. خسرو شکیبایی متولد فروردین 1323 در خیابان مولوی تهران است. پدر
خسرو سرگرد ارتش بود و وقتی او ، 13-14 ساله بود _ظاهرا بر اثر سرطان _ از
دنیا رفت و باعث شد اون پیش از پایان کودکی وارد زندگی بزرگسالانه بشود. او
قبل از اینکه وارد عرصه تئاتر شود ، تو خیاطی و کانال سازی وآسانسور سازی
کار می کند. در 19 سالگی برای اولین بار روی صحنه تئاتر میرود و بعد از
مدتی به عباس جوانمرد ، معرفی و به صورت کاملا حرفه ای بازیگر تئاتر
میشود. بازی در تئاتر ادامه داشت تا بازی در نقش کوتاهی در فیلم خط
قرمز (مسعود کیمیایی، 1361) به سینما آمد. و تا سال 1368 در نقشهایی ظاهر
شد. از جمله در فیلمهای دزد و نویسنده، ترن و رابطه خوب ظاهر شد. اما از
بازی در فیلم هامون (داریوش مهرجویی، 1368) بود که نام خسرو شکیبایی سر
زبانها افتاد. او برای بازی بسیار زیبایش در همین فیلم از هشتمین جشنواره
فیلم فجر، سیمرغ بلورین دریافت کرد و تحسین منتقدان و مردم را برانگیخت.
خسرو
شکیبایی از سال 1368 به بعد، دیگر نتوانست از جلد حمید هامون بیرون بیاید
و حمید هامون را در انواع و اقسام لباسها و تیپهای مختلف تکرار کرد. اما
توانایی هایش انکارناپذیرش را در چند فیلم به معرض نمایش گذاشت: بازی
تاثیرگذار او در دو فضای کاملا متفاوت در فیلم کیمیا (احمدرضا درویش،
1373) و بازی متفاوت او در فیلم کاغذ بی خط (ناصر تقوایی، 1380).
خسرو
شکیبایی در تلویزیون هم موفق بود. از همان زمان که در نقش مدرس بازی کرد و
آن مونولوگ طولانی معروفش را اجرا کرد تا بازی در مجموعه تلویزیونی روزی
روزگاری، خانه سبز، کاکتوس، تفنگ سر پر و این اواخر هم که مجموعه
تلویزیونی در کنار هم را روی آنتن دارد.
او آخرین جایزه اش را از ششمین جشن ماهنامه دنیای تصویر برای بازی در فیلم کاغذ بی خط دریافت کرد.
پس
از گذشت نزدیک به 22 سال از اولین حضورش در سینمای مسعود کیمیایی، بار
دیگر و اینبار در کنار استاد عزت الله انتظامی در فیلمی از مسعود کیمیایی
ایفای نقش کرد: « حکم » (1383)
وی سرانجام ساعت 9 صبح جمعه 28 تير در سن 64 سالگي به علت نارسايي قلبي در بيمارستان پارسيان تهران درگذشت.
�
جوایز / سیمرغ بلورین / جشنواره فیلم فجر:
